محبوبه فرامزی_شهرآرانیوز، اینجا خیابان امام رضا ۱۲ در محله عنصری واقع در منطقه ۷ شهری است. این شبها اهالی محله به همراه فرزندانشان مقابل این مجتمع فرهنگی جمع میشوند و شعار میدهند. بچههای محله وقتی بساط پرچم سوزان به راه است با ذوق و شوق بیشتری به تجمع میروند. در این گزارش با سه نفر از نوجوانان فعال مسجد و خیریه الزهرا گفتوگو کردیم.
امیرعلی احمدی یکی از نوجوانانی است که در تجمع حضور دارد. او در حالی که فندک را بین دستانش میفشارد کنار دوستانش ایستاده و شعار میدهد. امیرعلی و دوستانش منتظراند تا پرچم سوزان شروع بشود تا زیر پرچم آمریکا و اسرائیل فندک بگیرند.
او میگوید: اصلا شما تهش را در نظر بگیرید ما همانقدر از دست اسرائیلیها عصبانی هستیم. میشود گفت پدرکشتگی داریم. از این که بالاتر نیست هست؟
امیرعلی، فندک را زیر پرچم اسرائیل روشن میکند و همزمان از ته دل فریاد مرگ بر اسرائیل سر میدهد. سپس میگوید: وقتی پرچم سوزان و مراسم تمام میشود در مسیر رفته به خانه برای بچههای هم سن و سالم که در این جنگ به شهادت رسیدند به ویژه دانشآموزان میناب دعا میکنم. از ته دل از خدا میخواهم بتوانیم انتقامشان را بگیریم تا هیچ خون به ناحق ریختهای پایمان نشود.
او معتقد است؛ خدا جای حق نشسته و به وقتش قاتلان بچهها تقاص پس خواهند داد.
علیرضا زمانی دارد با ذوق به شعلههای پرچم نگاه میکند او معتقد است هر کدام از این کارهایشان در تجمعات شبانه، حسابی لج اسرائیلیها را در میآورد او و دوستانش هم دلشان از این حرص خوردنهای اسرائیلیها خنک میشود.
علیرضا میگوید: پرچم هر کشوری برای مردم و مسئولان همان کشور اهمیت زیادی دارد شک ندارم آتش زدن پرچم روحیه سربازان اسرائیلی را ضعیف میکند به قول پدربزرگم انگار آتش به خرمنشان افتاده باشد همانقدر عصبانی میشوند.

حجت نجفی یکی دیگر از نوجوانان محله است. او بیشتر شبها در تجمعات حاضر بود. حجت میگوید: شبی که باران میبارید هم جلوی مسجد جمع شدیم و شعار دادیم. نمیدانم چرا هر شب وقتی تجمع تمام میشود و به خانه میروم حالم بهتر است. حس میکنم سبک شدهام.
این نوجوان ساکن محله عنصری میگوید: اسرائیل و آمریکا به کشور ما تعرض کردند. آنها جنگ را شروع کردند نه ما. درست مث عراق. برای همین حق ماست که از کشورمان با همه توان دفاع کنیم.
حجت ادامه میدهد: کاری غیر از این تجمعات شبانه و آتش زدن پرچم از دستمان بر نمیآید. برای همین در این مورد احساس وظیفه میکنم. حس میکنم اگر در تجمعات شرکت کنم با پول توجیبیام پرچم ایران بخرم و آن را در کوچه و خیابان بچرخانم کاری برای پشتیبانی از کشورم انجام دادهام. با همین دلم خوش است.